Hořické trubičky to czeski produkt regionalny, produkowany w hradeckim kraju, a dokładnie w miejscowości Hořice. Te słodkie wypieki mają wielu fanów zarówno wśród dzieci jak i dorosłych!

Pomimo, że wyglądem mogą przypominać polskie rurki z kremem to w smaku jest to zupełnie inna bajka! 🙂

Czym są Hořické trubičky?

Hořické trubičky to czeski produkt regionalny, który powstał ponad 200 lat temu bo w 1812 roku. Legenda mówi, że na początku XIX wieku po niepowodzeniu, w okolice Hořic trafiły resztki armii napoleońskiej. Zostali oni miło przyjęci przez okoliczną ludność, a wśród gości znalazł się ranny kucharz. W zamian za opiekę i wyleczenie pozostawił pani Líčkovej recepturę na jeden z ulubionych słodyczy Napoleona.

Przez lata zdobywały one coraz szerszą grupę zwolenników, a w czasach świetności rurki były sprzedawane nie tylko w okolicy, ale też za granicę. W 1949 roku znacjonalizowano ich wytwórnię, a od 1989 roku znowu są produkowane przez prywatne wytwórnie w mieście.

Chronione Oznaczenie Geograficzne

Czym jest Chronione Oznaczenie Geograficzne? Jest to status, który otrzymują produkty tradycyjne i regionalne. Hořické trubičky zyskały Chronione Oznaczenie Geograficzne jako siódmy produkt w Republice Czeskiej. Ten ważny moment miał miejsce w 2007 roku.

Jeżeli ciekawią Was inne produkty to zajrzyjcie do innych tekst np. Frgal, Ołomunieckie Twarożki czy Sztramberskie uszy.

Produkcja

Istnieje tylko kilka przedsiębiorstw, w których produkowane są hořické trubičky. Ja miałem okazję odwiedzić wytwórnię „Kubištovy Hořické trubičky”. Zgodnie z wymaganiami Produktu z Chronionym Oznaczeniem Geograficznym produkcja odbywa się na miejscu. Znajdziecie tam także sklepik, w którym możecie zaopatrzyć się w gotowe wyroby i półprodukty, ale o nich za chwilę.

Cały proces produkcji rurek zaczyna się od wykonania opłatków. Są one zbliżone do andrutów, które można kupić u nas w sklepach. Opłatki te są okrągłe i powstają na specjalnych karuzelach. Pierwszym problemem jest fakt, że świeże opłaty są bardzo kruche. Przenoszone są one do kolejnego pomieszczenia, w którym spędzają 2-3 tygodnie, aby zmiękły. Jeżeli po naciśnięciu palcem, opłatki uginają się bez problemu to są gotowe!

Kolejnym elementem produkcji rurek jest ich zwijanie. Zdobycie umiejętności zwijania idealnych rurek trwa około 2-3 miesiące. Przez ich zwijaniem smarujemy opłatek roztopionym masłem i posypujemy cukrem. Najczęściej zwijane są dwa opłatki, aby rurka była grubsza. Rolowanie odbywa się na rozgrzanym blacie. Wymaga to sporej praktyki, aby opłatek się dał formować, a się nie przypalił.

Miałem okazję przetestować swoje możliwości w rolowaniu rurek i potwierdzam, że nie jest to prosta sprawa. Moja rurka, którą wyprodukowałem nie była idealna, ale smakowała wyśmienicie!

Kolejny krok zależy od rodzaju rurek, które chcemy uzyskać. Produkcja klasycznych rurek w tym momencie się kończy – są gotowe. Wytwórnia ma w swojej ofercie jednak różne rodzaje wyrobów. Część z nich nadziewana jest różnego rodzaju kremami. Podstawowym jest czekoladowy, ale w zakładzie produkuje się także inne smaki – kokosowy, waniliowy czy orzechowy. Co ciekawe, niektóre z rurek moczy się również po nadzianiu kremem w czekoladzie.

Gotowe Hořické trubičky sprzedawane są w paczkach po 10-20 sztuk lub na sztuki. Doświadczony pracownik jest w stanie wytworzyć dziennie 3-4 tysiące rurek!

Hořické trubičky – rodzaje i ceny

Jedna rurka kosztuje około 5 CZK. Tak jak pisałem wcześniej, są one pakowane w torebki lub pudełka po 10-20 sztuk. Podczas mojego pobytu w wytwórni spotkaliśmy sporą ilość klientów, którzy zazwyczaj kupowali co najmniej kilka paczek.

W miejscu tym możecie kupić także półprodukt do zrobienia rurek w domu. Gotowe okrągłe opłatki czekają również na chętnych, którzy chcą zrobić swojej rurki. Oczywiście można ich użyć również do innych wyrobów. Nadadzą się także do odtworzenia opłatków zdrojowych! Wystarczy dodać do środka cukru, syropu czy orzeszków, złączyć ze sobą wafelki, podgrzać i gotowe!

Podczas naszej wizyty w wytwórni dostępne były także specjalne, świąteczne Hořické trubičky. Były one nieco podobne do tradycyjnych, ale opłatki, z których powstały były grubsze, przez co cały wyrób różnił się wizualnie.